سيدعلی حق شناس:

بحث تعليق، دستاويز نظام سلطه برای جاسوس پروری است.

 

اشاره:

هفت سال ازتاسیس جمعیت سازمان های غیردولتی ورزش ایران می گذرد و در این مدت، جمعیت همواره از منتقدان سرسخت دستگاه دولتی ورزش بوده است. به مناسبت هفتمین سالگرد تاسیس این تشكل، گفت و گویی با استاد سیدعلی حق شناس  موسس و دبیركل جمعیت داشتیم كه درپی می آید:

ارزیابیتان از عملكرد جمعیت در این سال ها چیست؟

ما از ابتدا هدف اصلیمان كار اجرایی نبود. چون وسعت كار در این حوزه بسیار بالا و در سطح تمام رشته هاست و از توان ما خارج. در نتیجه تمركزمان را بر روی دفاع از حقوق نهادهای مدنی به شیوه صرفاً دیپلماتیك قرار دادیم كه جواب هم گرفتیم.

اساساً دلیل تأسیس چنین نهادی را چه می دانید؟

مسلماً هرعلتی معلولی دارد، در كل باید بگویم، زاویه گرفتن سازمان وقت تربیت بدنی با نهادهای مدنی ورزش، در پی آن سركوب و مخالفت نهادینه شده در سطوح مختلف آن كه سال هاست در اين بدنه رخنه كرده از مهمنرین عوامل تاسیس جمعیت بود.

به طور مشخص خواست شما از دولت یا دولت ها چیست؟

به رسمیت شناختن و تعامل با بخش خصوصی و مردمی ورزش كه توسط متخصصان اداره می شود، برابر قانون اساسی و قوانین جاری كشور. خواستی كه از دید دولتی ها به واگذاری بخشی از قدرتشان تعبیر می شود و در برابر آن جبهه می گیرند؛ چون بسیاری از مدیران هنوز در فاز دهه های دولت محور گذشته هستند و بازمانده های تفكر آن دورانند. اما باید دیر یا زود بپذیرند كه آن قدرت متعلق به مردم است و به آنان نیز باز می گردد.

آیا بنیان جمعیت را بر مخالفت محض با دولت پایه ریزی كرده اید؟

خیر، ما خود پیشینه خدمت و حضور در ورزش دولتی را داریم. آن چه مسلم است ما همه در یك كشور زندگی می كنیم و باید برای سربلندی آن تلاش كنیم.

به تازگی بحث تعلیق ورزش ایران به دلیل بركناری چند رئیس فدراسیون مطرح شده، نظرتان در این باره چیست؟

من سال 84 یا 85 بود كه گفتم سازمان تربیت بدنی مرجع تصمیم گیر راجع به فدراسیون ها است. درست است كه ما منتقد هستیم ولی قانون سرجای خودش است و هر چیزی نظمی دارد. بحث غیردولتی بودن فدراسیون ها را رئیس وقت سازمان تربیت بدنی در سال 81 درست كرد تا به نهادهای واقعی مدنی ضربه بزند. ولی نكته این جاست كه مطابق قانون، نهادی كه بیش از 50 درصد بودجه اش از دولت تامین شود، در شمار نهادهای دولتی است. حال خود قضاوت كنید فدراسیون هایی كه اگر یك روز پول دولت به آن ها تزریق نشود فنا می شوند دولتی اند یا غیر دولتی؟

در مورد بحث تعلیق ورزش باید بگویم دولت به هیچ وجه نباید كوتاه بیاید. یعنی چه فردی كه با حمایت كشورش برای خود كسی شده، پس از بركناری برود در آغوش ااجنبی و از بیگانه كمك بگیرد؟! اين یعنی اين كه دولت یك كشور حق عزل و نصب یك مسئول میانی را هم نداشته باشد! واقعاً جای تاسف دارد كه برخی كه سنگ دولت را به سینه می زدند و نان دولت را خورده اند، حالا برای میزی كه متعلق به آنان نیست به خارجی پناه می برند. این ها خائن و وطن فروشند كه دنبال منافع شخصیشان هستند و نه خدمت به كشور. بايد با اين ها قاطعانه برخورد شود.

یعنی شما با نظارت فدراسیون های جهانی مخالفید؟

ما باید با فدراسیون های بین المللی تعامل درست و سازنده داشته باشیم، نه این كه آنان برای ما خط مشی تعیین كنند. پشت این مسأله خیلی داستان ها نهفته است. بحث تعلیق و عدم دخالت دولت در ورزش یك شعار به ظاهر جذابی است كه غربی ها و نظام سلطه  برای جاسوس پروری و دخالت در امور داخلی كشورها راه انداخته اند.  ااین جا هم كه وطن فروش و عشق به مقام تا دلتان بخواهد وجود دارد. شما ديديد آدم چسبیده اي كه می خواهند بركنارش كنند می گوید: «مدیران ورزش با درایت هستند» یعنی اگر مرا بردارید می روم در آغوش خارجی و چالش برایتان درست می كنم! شما فوتبال را ببینید طرف كه سال ها نان دولت را خورده، با مدیریت ضعیفش اشك مردم را درآورده است؛ آن وقت آن طرف برایش كف می زنند، چون برایشان خوش خدمتی می كند. در میان مورخان ایران جمله اي معروف است كه مي گويد: «هرگاه خارجی ها از دولت مردی تعریف و تمجید كردند بدانید او یك خائن به میهن است».

به عنوان رئیس كانون تكواندوكاران ایران، نظرتان راجع به نتایج كسب شده در مسابقات اخیر جام جهانی تكواندو چیست؟

  این مسابقات برای اولین بار بود كه با این سیستم برگزار می شد و برای همه تیم ها شاید غیر از كره ناآشنا بود. به هر حال از نظر نوع بازی و امتیاز گیری با دوره های پیشین قابل قیاس نبود. این هم از ترفندهای فدراسیون جهانی برای به اصطلاح جذاب تر كردن تكواندو است كه بحث خود را می طلبد. اما همین كه تیم ایران با قرعه خوب توانست در نخستین دوره این سيستم بازی، نائب قهرمان شود و با تبلیغات برنامه ریزی شده روی آن، مردممان را تا حدی خوشحال كند جای شكرش باقی است.

با اين حال ناظران می دانند كه این نائب قهرمانی زنگ خطری دیگر برای آینده ای نزدیك است. همان طور كه نائب قهرمانی آسیا، دهمی المپیك را درپی داشت. من خود مخالفت انحصارگری و قائل به فرصت دادن به دیگران برای داشتن چندین بهترین هستم كه راه كار خودش را دارد. اما متاسفانه بركناری آقای مهماندوست در بدترین شرایط ممكن روی داد و مدعیان این تغییر باید پاسخ گو باشند. كنار گذاشتن سرمربی موفق در هر رشته ای سم است. الان می بینیم با این كار، خواسته یا ناخواسته به كره ای ها و تمام كشورهای مدعی خدمت گذاری شده است.

اخیرا فردی از كادر فنی تیم ملی تكواندو غيرمستقيم شما را به عنوان منتقدی كه با فدراسیون تكواندو مشكل دارد معرفی كرده است. نظر شما چیست؟

ما نه تنها با عملكرد مدیریت این فدراسیون بلكه با یك سیستم عریض و طویل سال هاست كه مشكل داریم. مشكلمان هم حقوقی و قضایی است و ربطی به بچه ها ندارد. خوشبختانه تمام مصاحبه های من در این ده دوازده سال ثبت و ضبط شده و آقایان هم چند كارتن از آن ها را دارند. بروید بینید چند بار از تیم ملی و حتا همین فرد حمایت كرده ام. پیش از المپیك لندن هم فقط ما بودیم كه گفتیم در صورت بازنگرداندن سرمربی پیشین، شكست سختی در انتظار تكواندو خواهد بود و فرصت طلبان منتظر نتایج بودند. البته آقايان خیلی تبلیغ كردند كه چه ها كه نمی كنیم. ما می دانستیم كه فاجعه در انتظار تكواندو است و بارها هشدار دادیم. اما به ما فحاشی كردند و قول ۲ طلای ناب دادند، نتیجه اش را نيز همگان ديدند. ما سینه سوخته این ورزشیم و مثل این آقایان و این افراد از تكواندو متنعم نشده ایم و طبقه مان را تغییر نداده ایم. افتخار می كنم سال ها با دست خالی و بدون امكانات و بودجه برای تكواندوي كشورم زحمت كشیده ام و كارهای ماندگاری كرده ام. مثل بعضي ها با پول مردم رنجديده ام مدال نياوردم و از جيب خودم، پرچم مملكتم را بالا برده ام. اين آقایان نمی دانند كه چقدر دشمن به ظاهر دوست دارند؛ ما اگر به دنبال منافع شخصی بودیم، اسناد زیادی به دستمان رسیده و می رسد كه اگر جور دیگری بودیم، از آن ها استفاده می كردیم.

 

مصاحبه كننده: سيدفرشاد صفوی راد.

14/9/1391